پرسپولیس در هفته یازدهم لیگ برتر فوتبال ایران موفق شد در دیداری دشوار، نساجی مازندران را در قائمشهر شکست دهد و بار دیگر صدر جدول را از آن خود کند. این پیروزی سه امتیاز ارزشمند برای سرخ‌پوشان به همراه داشت، اما شیوه بازی تیم پس از رسیدن به گل، چندان با انتظارات از یک مدعی قهرمانی همخوانی نداشت.
پرسپولیس در ابتدای نیمه دوم و در شرایطی که نساجی با حمایت هوادارانش جریان بازی را در اختیار گرفته بود، به گل برتری رسید. با این حال، انتظار می‌رفت سرخ‌پوشان پس از گلزنی همچنان به دنبال حمله و افزایش اختلاف باشند؛ اما آنچه در ادامه دیده شد، بیشتر تلاش برای حفظ نتیجه بود تا ادامه بازی تهاجمی.
کند شدن جریان مسابقه و اتلاف وقت در برخی دقایق، اعتراض بازیکنان و اعضای کادر نساجی و هواداران این تیم را به دنبال داشت. حتی بخشی از هواداران پرسپولیس نیز از این شیوه بازی رضایت نداشتند؛ مسئله‌ای که نشان می‌دهد صرف کسب سه امتیاز نمی‌تواند همه انتقادها از عملکرد تیم را برطرف کند.
البته در فوتبال حرفه‌ای، حفظ نتیجه و مدیریت دقایق پایانی بخشی از راهبرد تیم‌های مدعی است و هیچ تیمی نمی‌تواند از اهمیت امتیازهای مسابقات چشم‌پوشی کند. با این حال، تفاوت میان مدیریت هوشمندانه بازی و عقب‌نشینی بیش از اندازه، موضوعی است که پرسپولیس باید به آن توجه کند.
سرخ‌پوشان در این فصل با ۱۹ گل زده بهترین خط حمله لیگ را در اختیار دارند؛ آماری که نشان‌دهنده توان هجومی این تیم است. اما تداوم این جایگاه تنها با آمار گلزنی تضمین نمی‌شود. تیمی که سودای قهرمانی دارد، باید در شرایط دشوار نیز جسارت حمله و توانایی کنترل جریان بازی را حفظ کند.
پیروزی در قائمشهر پرسپولیس را به صدر جدول بازگرداند، اما این صدرنشینی زمانی می‌تواند نشانه‌ای از قدرت واقعی تیم باشد که با کیفیت فنی و فوتبال رو به جلو همراه شود. در غیر این صورت، پناه بردن زودهنگام به حفظ نتیجه و کند کردن بازی ممکن است در دیدارهای حساس‌تر، هزینه بیشتری برای سرخ‌پوشان داشته باشد.
نظر شما